صدف حوصله

مــــانده ام در صدف حوصلــه تــــــا برگــــردد

آنکه از مـــــاست سر انجام به مــــــا برگردد

لحظه ای رفت کـــه پر بود از اندیـشه ی بکـر

کــــاش می شد جهت عقربه هــــــا بر گردد

مهر من بود که از کـــــوی دلت بر می گشت

آنچنـــان کــــز سفــر سنگ صدا بـــر گــــردد

شیوه ی گردش ایّام همین است که هست

غیـر از این نیست مگــر رای خـدا بــر گـــردد

نشئه ی عشق جنون زاست نصیحت گـویان.

آنکـه بــــا عشق در آمیخت کجــــا برگـــردد؟

عشق دریــای عمیقی است، بگویید بـه دل

یـــــا شود غرق در این بحر و یـــــــا برگـردد

سوز دل

دمی از ســـوز دلـــم در نفس بـــــــاد افتـاد

سخت پیچید به خود بـــاد و به فریــاد افتـاد

چنگ از پـــرده بـه در شد ز رهِ جـــامـه دران

تـــــار گیـسوی تــو  تــــا در رهِ بیـداد افتـــــاد

نــاگهان شعله از اعماق وجودش بر خاست

هــرکه چشمش به نگــــاه تـــو پریـزاد افتــاد

آب اگـــر رفت ، به جو بــــاز نگـــردد هــرگــز

هر که چون اشک اگر از چشم تو افتاد افتاد

جـای جــای دل شیرین اگـــــر از سنگ نبود

پس چه بود آنکه شبی بر سر فرهــاد افتـاد

بـه گمـــان من از آن آه کـــه فرهــــاد کشید

رخنـه در کنـــــگره ی بــــــارگــه داد افتـــــاد

عشق یخی

آی آدمـــــا گـــول نخورین            بــــاعشقای دروغـــــــکی

بــــاقــــــولای بلا  محــل             بـــــاوعده هـــــــای الکی

.................................. ****

تواین روزای گـرگ ومیش             قاطی شده عشق وهوس

عشقای  امــروزی  شده             یـه مُش دروغ  همین وبس

................................ ****

مثل قـــــــدیم رنگ نداره             حنای  عــــــــــاشقا  دیگه

خیلی  چیزا  عوض شده            هیچ کی بهت راس نمی گه

................................ ****

دلارو قسمت می کنــن              انگاری کــــــه نذری  دارن

هرجا می رن یه تیکّه دل             پیش یکی  جـــا می ذارن

................................. ****

تـــو این زمونه عاشقی              حساب کــــــــتابی  نداره

این روزا حتّی آســـمون              یــــــه جـــــای آبی نداره

..............................  ****

شبــا تــوی مـهمونـیــا               عشق یخی فــــراوونــه

فـردا که آفتـــاب بزنــه               هیچّی ازش نمـی مـونه

رباعی

بیـهــــوده دلـــم دور و بــرت می گـــذرد

می دانم من چــــه در سرت می گــذرد

روی آوردن به سوی تو ساده دلی ست

وقتی کـــــه ز روی پل خـــرت می گذرد

-

 

افاضات حاج کرم

پریشبـــاحضــرت حـــــاجی کـــــــرم

 شوهر دختــر خــــالـه ی مــــــــادرم

 چون که مـــاشین نو خـــریـده بودن

 خـدمت والـــده رسیـــــده بــــــــودن

 بعدِ یــــــه کم تــارف و گفت شـنفت

یهو یه کاره رو بــــه من کرد و گـفت :

................... ***

نشستی و این همه خوندی که چی؟

توی مخت کتــاب چپوندی کــــه چی ؟

آخــــر خـونـــــدن اوّل ســـخـتـیـــــــه

عــلم و هــــنر مـــایــــه ی بــد بخـتیه

اونــــــا کــه اهــل دانــش و کتــــابـن

بـایــد بـرن کشــکـشـونـــــو بســابـن

مــا اگـه پول گــُـــــــــنده در میـــاریم

شکر خــــدا ســوات مــوات نـــداریم

حاجیت توی توپخونه آش میرفوشه

تو این زمـــونـه ایـن کارا نون توشـه

هر چی بخوای از توی آش در میـاد

واسـه شــکم مشتری با سر میــاد

تـــــازه گیـــا کـه خـرجـــو بـالا دیدم

زد بــه ســرم یــه دکـــّه ام خــریدم

اگــــه خـــدا بخــواد بــاســود دکــّه

با حاج خـانوم میریم دوبــاره مکّــــه

مــــاه محــرم کــه بیاد دست کــــم

خر ج سه روز هـیـئـتـــو مـن مــیدم

حالا تو هی بشین رســــاله بنویس

هی توی روزنامه مقـــــاله بــنویس

دارن به روزنـــــامه چیا گــــیر میدن

دارن دکــــورهـــاشــونو تغییر میدن

به خاطر خـــودت میگم پسر جـــون

دوس ندارم بیفتی کـُــنج زنـــــــدون

می ترسم آخر چُپُقت چــــاق بـشه

یهـــو دهن دمـــــاغت اوراق بـشــه

بچــــه، تو که معدن عقل و هوشی

فردا بـــرو واسـتا کـــوپون فروشی

دو سال که بگذره تریلــــــــــیاردری

بـه شرط اینــکه هر روز هر روزبری

خــــیر سرت میگی نــویســنده ای

صحبت پول که میشه شرمنده ای

خلاصه اینکه اگـــــــــــه آدم بشی

ماشین میدم بری مسافـــر کشی

آخه به چیز نوشتن ام میگــن کــار ؟

برو پی یـــــه کـــــــار نون و آب دار

اونــــــایی که کــــــــار اداری دارن

بعـضـیاشــون خوب پولی در میارن

همساده یِ مارو که می شناسی

همین حاج اسکندر اسکــــــناسی

یه عـــــــالمه سکـّه رو سکّه چیده

الان دیگــــه تـــــوپ تکونش نمیده

همش باگُنـــده گُنده هــــا می پره

صد تــــای مارو با یه چک می خره

تـــو هــر اداره ای هــــواشو دارن

کلّی ام احــــترام بهش مـی ذارن

هر کی کارش گیره میاد سراغش

بعضیاجمعه هـــــا مـیرن تو باغش

شعر چیه ؟  کتاب کیلویی چــنده؟

ایــــن چـیزارو کسی نمی پسنـده

الان کــــتاب یه چیزی مثـل هیـچه

  دوره ی مـــا دوره ی ســاندویچه

شــــــاید بگی روده درازی کـــردم

با اعصــــابت بیخودی بازی کــردم

آخه تو ام چیزی بگــــو  بــــــــرادر

همش بـــه من نیگـــــا نکن تا آخر

..................***

والده گف:  زبــــــــــون این آتـیــشه

چیزی بگه بی احــــترامی مـیـــشه

حـاجی آقا شما بــــــــــزرگ مــایـید

اونکه بـاید حرف بزنه شــــــما یــیـد

وقتیکه این حرفو به حـاجی می زد

یـواشکی بـــهـم اشـــــــاره اومـــــد

شــاید اگــــه فرصت کـافی داشتم

سر به سر حاجی کرم می ذاشتم

امّا  فقط  بهش  همینو  گــــــــفتم :

یــــــــاد ( عقاب ) خانلری می افتم

دعا نویس ( ترانه)

یکی خـــــراب ریـــشه      یکی خــــراب د یــشه

تـــو این هـــمه خرابی      تکلیف مون چی میشه؟

............................ *** ..........................

یکی به جـای دستاش       پیــــنه رو پیشـونیشه

بدون کـــــــار وزحمت        جیباش پره همـــیشه

............................ *** ...........................

یکی کـــوپن فروشه          یکی دعـــــــا نویسه

یکی توکــار گریه س         نونش توچشم خیسه

.......................... *** ..............................

یه عدّه غـرق پول و          یـه عدّه آس و پاسن

یـــــه عدّه بی اراده          تو کــوچه ها پلاسن 

.......................... *** ...............................

ریشه مـــــونــو سوزوندن        نمی دونیم چی هستیم

کاشکی می شد بفهمیم        کی بودیم و کی هستیم 

آتش

کـــــاش بسوزم هــزار ســـال در آتش

بـــــــاز گشـــایم  پر خیـــــال  در آتش

روی سیاوش سپید شد به دو عـــالم

تــــا کـه سمندش فکند یـــال در آتش

گـــــاه بـروید ز شعله بــــــاغ بهشتی

گـــاه میسّر شـــود محــــــال در آتش

سوخته جانــان بـــه اوج قـله رسیدند

دل چو به دریـــا زدند و بــــال در آتـش

سرخ مرامان عروجتان چه بلند است

کـــاش بسوزم هــزار ســـال در آتش

(ترانه) سمفونی جیرجیرکا

                     اون شب مهتابي

                            اون گلای شب بو

                            اون دو چشم گیرا

                            اون نگـــــــاه آهو

                       ***

              توي سايه روشن خلوت مـاه 

 

              يه كلام عاشقــــانه يه نگـــاه

 

              تـو نشستي لب اون آب زلال 

 

              منو بردي توي دنيـــاي خيال

 

               ****

 

             مث روياي قشنگ توي خواب 

 

             قايق كــاغذي انداختي تـــو آب

            داره بازخاطره هام جون مي گيره 

 

            بازم انگار داره بارون مي گيره

            كاشكي فردا وقتي از خواب پا مي شيم 

 

            ببينيم دنياي ما يه جور ديگه س

            خورشيد از سمت غروب دراومـده  

 

            گرد ش عقربه ها يه جور ديگه س

               ***

             اون شب مهتابي 

            بازم از راه برسه

            تو به من خيره بشي

           تو چشات ستاره چشمك بزنه

         بشينيم سمفوني جيرجيركا رو گوش كنيم

ترانه (شب یلدا)

لحظه ها می گذرند

من در آیینه ی چشم تو، پی گمشده ای می گردم

پی حسّی موهوم، لحظاتی شیرین، خاطراتی رنگین

رشته ای مروارید،و گلی سرخ که در خنده ی تو می رویید

آه افسوس افسوس

بی امان عقربه ها چرخیدند

از فراسوی مه آلود نگاه

موجهایی موزون

روی پیشانی تو لغزیدند

ناگهان سردم شد

بادها پنجره را کوبیدند

بوی پاییز در اعماق وجودم پیچید

دستهایم لرزید

تو تبسم کردی

مهربانی همه جارا پر کرد

آه از آن برفی که ، روی موهای بلند تو نشست

آه از آن برفی که ، خاطرات شب یلدای مرا پنهان کرد

 

شب قطبی(ترانه)

یه نگـــاهی داره از خــــاطر تـــــو     

خــاطرات منـــو جــــارو می کــنه

تو دلم حسّی رو پنهون می کـنم   

که چشام دست منو رو می کنـه

مث یک خــورشید زخمی دل من     

باید از پنجره ســـــوســــو بزنــــه

بکشونـــه خــودشــــو روی زمین         

تا به هر خـار و خسی رو بــزنــه

...............***...............

تـــــوی آییـــــنه ی چشـــــمام       

عــطـــش عشقـــــو نــــدیـــدی

گــــوشـــاتــــو پنــــبه گذاشتی        

گـــــله هــــــــــامــــو نشنـیدی

مــا کــه دوس داشتنـــو دادیــم        

جــــای اون هیـچّی گــــــرفتیم

کـــاش اینو خوب می دونستیم          

کـــه چی دادیم چی گــــرفتیم

..................***.................

تونبـــاشی همه ی روزای خوب     

مث عصـر جمعه دلگـیره بــــرام

به گـمونم تو فقـط روزی بـیـــای        

به سـراغم کـــه دیگه دیره برام

شب قطبی اگــه طولانی بشه       

 آسمون خورشیدو از یاد میبره

برو روی اسم من یه خط بکش       

گــل پـرپـر شده رو بـــاد میبره  

ترانه( حس زلال)

قلمو  وقتی  رو کــــــــــاغذ  میذارم 

به تــــو که فک می  کنم کم  میارم

آخه اون حسّی کـــــه  تـــوی دلمه

نمی  گنــجه  تـــوی  چن تـــا کلمه

برای وصف چشـــــات واژه  کــــمه

چرا  هر چی لغته مثل  هــــــــــمه ؟

صحبت از حسّ زلال و شیـــشه ای

نمیشه  بـــــــا  حرفای  کلیشه ای

پیش موهای تو سنبل چیزی نیست

پیش  روی ماه تو گل چیزی نیست

لغت عــــاشقی  نخ نمـــــــا شده

مشت واژه هـــــــای کهنه وا شده

وسطای قـصه رشته پــــــاره شد

شعر عاشقانـه نیمه کـــــــاره شد

یــــــا بــــاید بشینم و نگـــــا کــنم

یـــــــا هزار تـــا واژه اخترا کــــــنم

رباعی

ای روی گشـــــــاده خُلق تنـگ آمــــده ای

آهــــوی رمیـده چـــــــــون پلنـگ آمـده ای

آن رو ســــری سپـیــد می دانی چیست؟

بـــاپـرچــــــم آشتی بــــه جنـگ آمـده ای

.......................***.....................

خوش خُلقی و خشم همـزمان یعنی چه؟

بیـزاری و عشق تـــــوامـــــــان یعنی چه؟

بـــــا رفتـن من اگــــــــر مــوافـق هستی

پس ایـن بنـشین نــرو بمــــان یعنی چـه؟

رباعی

ای سر،سر سودا زده سامـانم کــو؟

ای کـــالبد تهی شده ، جـــانم کــو؟

امروز کـــه از همیشه مشتاق تــرم

ای خانه ی سوت و کور مهمانم کو؟

................... ***..............

عمری ز پی هنــر دویـــدم بـــا سر

در گـــوشه ی انـزوا خزیــــدم آخــر

در دیــده ی قــوم سفله پرور دیدم

خر مُهره گرانبهــا تر است از گوهر

 

ترانه ای برای خلیج فارس

ای خلیج ، ای خلیج فارس

تا ابد جاودانه ای

بر زبان دلاوران

نغمه ی عاشقانه ای

...............................

روی شنهای ساحل ات

جای پای تهمتن است

موجهای پیا پی ات

معنی زنده بودن است

............................

چون تاجی تو بر فرق ایران

میراث نیاکان مایی

خونی در رگ غیرت ما

جاری در دل و جان مایی

...............................

افتخار بازوان آرشی

حاصل جها د و خون و آتشی

با حضور دیر پای دشمنان

سالهای سال در کشاکشی

..................................

قطره قطره ی وجود تو

اشک چشم مادران ماست

رمز و راز سر فرازیت

غیرت دلاوران ماست

 

شعر سپید

کمی بلند بیاندیش

تا آستین کوتاهم آزارت ندهد

اصلا کمی بیاندیش

آنگاه خواهی فهمید

که خانه جای مترسک نیست

و مترسک ها چقدر هیچند

بعد از جنگ

چفیه ام را که از خستگی هایم تر بود

در آن سوی خاکریز بستان

 به چوب خشکی آویخته ام

سوگند خورده ام

جز دشمن

کسی را نترسانم 

رباعی

یک پلک زدن فـــاصله از تـــو تـــا من

بــایـــد بزنیم پلک یـــا تــــــو،یـــا من

هر چند که گفتند گناه است این کار

امّـــا تو یکی بزن گنـــاهش بــــا من

فایل صوتی محکمه الهی

لطفا از لینکهای زیر دانلود کنید محکمه ی الهی

ttp://hk.youtube.com/watch?v=whF_LPoVXCs کلیپ

http://www.trumix.com/podcasts/21574

دو بیتی

جهنم خُلق تنگ و خــوی زشت است

بخند ای غنچــه تـــا اردیبهشت است

شراب و شــعر و عشق و ســاز و آواز

به هر جا جمع شد آنجا بهشت است

-----------------------------------------

چنان حُسن تو در عـالم علم شد

که مهر مشتری بر مـــاه کم شد

ز بـــــام آسمان مــاه از حسـادت

بــرای دیدن  روی تـــــو  خم شد

سیگار

نقــاش به جای چشم منقــار کشید

معمار به جــای سقف دیـــوار کشید

دود از سـر من بلنـد شد، پــرسیدند

آقا، چه کسی بود که سیگار کشید؟

 

دو بیتی

نمی دانستم از اول ، که هستی

کــه از در آمدی  بر دل  نشستی

دلم محض امـــانت بــــود دستت

به این زودی نباید می شکستی

......................................

نمیدانم به دارم یــا بــه بــــــارم

هزاران قصه ی نـــا گـــفته دارم

فقط یک جمله می گــویم برایت

در آوردی دمــــار از روزگـــــــارم

قدر دانی و تشکر

سلام همو طنان عزیز

از همه ی شما عزیزان به خاطر تشویقها و اظهار لطفتان سپاسگزارم.

از اینکه وقت اجازه نمی دهد  جواب محبتها و بزرگواریهای شمارا  جداگانه و تک تک بدهم پوزش می طلبم.

امیدوارم در هر کجای دنیا که هستید ،در پناه خدای مهربان، تندرست ، نیک اندیش و پویا باشید

خلیل جوادی

 

پشت گوش

تـا خرمن مـو بــه دوش می انـدازد

بین همه جنب و جوش می اندازد

گفتیم نصیـحتش کنـید از سر مهر

گفتند بـه پشت گـوش می انـدازد

انگشت نما

کوهی بودم ، به پای تو گرد شدم

بــازیچه ی بــادهـای ولگــرد شدم

تا در دل من حلول کـردی، ای ماه

انگشت نمـای مرد و نــامرد شدم