شمارا به تبسم و تفکر دعوت می کنم |
محل فروش : خیابان انقلاب، روبروی دانشگاه تهران ،انتشارات
علمی فرهنگی. تلفن ۷- ۶۶۴۰۰۷۸۶
-------------------------------------
مرکز پخش : کتاب گستر . تلفن تماس: ۲۲۰۵۰۳۲۶
۲۲۰۱۹۷۹۵
و این هم یک غزل از این مجموعه
"سنگها"
آیینه سر بدزد که کورند سنگها
فرسنگها ز عاطفه دورند سنگها
تـا آبها دوبـاره بیفتند از آسیاب
این روزها چقدر صبورند سنگها
آیینه چون شکست،به تکثیر می رسد
بیهـــوده در تـدارک گـــــورند سنــگهــا
باید قدم گذاشت ولیکن به احتیاط
کـز دیـر بــــاز سّد عبــورند سنگها
این است حرف تیشه ی آتش زبان که گفت
مثـــل همـیشه تـــــــــــــابع زورنــد سنگها
از سنگ جز سقـوط تـوقّع نمی رود
در قلّه بسکه مست غرورند سنگها
بر خود لازم میدانم قبل از هر چیز از همه ی عزیزان خواننده ی این وبلاگ پوزش بخواهم، به این دلیل که مشغله ی زیاد فرصت جواب دادن به پیامهای محبت آمیز شمارا از من گرفته است.
با احترام به تک تک آنهایی که زحمت کشیده و نظر ارزشمند و راهگشای خودرا در این صفحه برایم نوشتند ،باید بگویم که دوستتان دارم و وامدار همیشگی مهربانیهایتان خواهم بود.
------------------
و اما سانسور.
امسال بنا داشتم مجموعه ی ترانه ها به نام "سمفونی جیر جیرکها" و نیز مجموعه ی اشعار طنز خودرا با نام "محکمه ی الهی" منتشر کنم . ابتدا ترانه هارا برای اخذ مجوز به وزارت فرهنگ!!!؟ فرستادم ، قصد داشتم این دو مجموعه را برای نمایشگاه کتاب امسال آماده کنم، که در آستانه ی باز گشایی نمایشگاه با خبر شدم چهار شعر از مجموعه ی " سمفونی جیرجیرکها" را سانسور کرده اند. سانسور آن چهار ترانه پیامش این بود که مجموعه ی طنزها صد در صد سانسور خواهد شد.
و چنین شد که دیگر طنزهارا برای اخذ مجوز ارائه نکردم و هیچکدام از این دو مجموعه منتشر نشد.
اشعار سانسور شده را در زیر بخوانید.
------------------------------
چفیه
----------------
کمی بلند بیاندیش
تا آستین کوتاهم آزارت ندهد
اصلا کمی بیاندیش
آنگاه خواهی فهمید ،که خانه جای مترسک نیست
و مترسکها چقدر هیچند
چفیه ام را که از خستگی هایم تر بود
در آن سوی خاکریز بستان
به چوب خشکی آویخته ام
سوگند خورده ام
جز دشمن کسی را نترسانم.
------------------------------
دعا نويس
یکی خـــــراب ریـــشه یکی خــــراب د یــشه
تـــو این هـــمه خرابی تکلیف مون چی میشه
.........................................................................
یکی به جـای دستاش پیــــنه رو پیشـونیشه
بدون کـــــــار وزحمت جیباش پره همـــیشه
.........................................................................
یکی کـــوپن فروشه یکی دعـــــــا نویسه
یکی توکــار گریه س نونش توچشم خیسه
........................................................................
یه عدّه غـرق پو ل و یـه عدّه آس و پاسن
یـــــه عدّه بی اراده تو کــوچه ها پلاسن
......................................................................
ریشه مـــونــو سوزوندن نمی دونیم چی هستیم
کاشکی می شدبفهمیم کی بودیم و کی هستیم
--------------------------------------------------------------------------
گرده ي زخمي
قصّـــه ها تلخن غصّه ها سنگین
آدمــــــا خسته لحظه ها غمگین
..................................................
گرده ها زخمی خنجـــــــرا خونی
خسته ام از این شهر طــــاعونی
.....................................................
میوه های باغـو کلاغـا خوردن
هر چه درخته بـــه تبر سپردن
با سگ گلّه گرگا آشتی کردن
تموم برّه های مـــــارو خوردن
.....................................................
حــالا پینه مونده و دوتا مشت وا شده
حاصل خسته گیام مـــال کد خدا شده
............................................................
گلارو گول می زنن ابـــــرای کپک زده
برای یه قطـره آب دل غــنچه لک زده
----------------------------------------------
واژه هـــای دفتــرم خاکستریست
پیش از ایــنها حـــال دیگر داشـتم
هرچــه میگفتند بـــــاور داشــتم
مــا به رنگی ساده عادت داشتیم
ریشـــه در گنـــج قناعت داشتیم
پیرهـا زهــر هـلاهــل خـورده انــد
عشق ورزان مـهر باطل خـورده اند
باز هم بحث عقیل و مـرتضی ست
آهن تفتــیده ی مــولا کجـــــاست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بیت المال روشن مانده است
با خــــودم گفتم تو عاشق نیستی
آگـــــه از ســــرّ شقـــایق نیستی
غــرق در دریــا شدن کار تو نیست
شیعه مـــولا شــدن کــارتو نیست
بین جــمع ایســـــتاده بـر نمـــــاز
ابن ملجــــم هـــــا فـــراوانند بــاز
..........................................
خواستم چیزی بگویم د یــــر شد
واژه هایم طعــمه ی تکفیــر شـد
قصه ی نـــا گفته بسیار است باز
دردهـــا خـروار خــروار است بـــاز
دستهارا باز در شبـــهای ســـرد
هــــــا کنید ای کودکان دوره گـرد
مژدگــانی ای خیابان خوابــــــــها
می رسد ته مانده ی بشقابــــها
سر به لاک خویش بردیم ای دریغ
نان به نرخ روز خوردیم ای دریــــغ
قصّـه هــای خوب رفت از یادهـــا
بی خبر مـــاند یم از بـــنیادهــــا
صحبت از عدل و عدالت نابجاست
ســــود در بازار ابن الو قــتهاست
...............................................
گفته ام من دردهـــا را بارهـــــــا
خسته ام خسته از این تکرارهـــا
ای کــــه می آیدصدای گــریه ات
نیمه شـــبها از پس د یوار هـــــا
گــــیر خواهد کــــرد روزی روزیت
در گلـــوی مــال مـردم خوارهـــا
من بــه در گفتم ولیکن بشنو ند
نکته هـــا را مـو به مو دیوارهــــا
...........................................
آلبوم : عشق الهی
آهنگساز : فؤاد حجازی
خواننده : عليرضا عصار
تهيه کننده : سروش
چاپ دوم مجموعه ی "خیابان خوابها " که در بر گیرنده ی
غزل، مثنوی ، رباعی و دوبیتی های من است ، توسط
انتشارات آوای کلار منتشر شد .
خیابان خوابها را از کتاب گستر بخواهید.
نشست اهالی فرهنگ و هنر با میر حسین موسوی
http://www.ghalamsima.com/ تلویزیون اینتر نتی میر حسین موسویميرحسين موسوي : باور من «دولت فرهنگی و فرهنگ غیردولتی» است
باید از فضایی بترسیم که محدود و آمرانه و اثرگذار بر خلاقیت
هنرمندان باشد. بنابراین بهترین کارهای هنری در کشور ما
کارهای بدون دستور و برخاسته از نیازهای عمیق فکری و
فرهنگی است و در این راستا دولت فرهنگی میتواند به
هنرمندان نشان دهد که آنها را به عنوان یک فرصت تلقی
میکند.
http://atishpare66.persiangig.ir/video/khaliljavadi/-mirhossainmoosavi-.mp4
نسخه ی ویدئو
http://www.4shared.com/file/102238796/a6335eb7/khj.html
تـــو کشــور چهـــــا ر چر خ پنـچر
میخوای بیای چیکـار کنی بــرادر؟
چه می کنی با این همه کراکی؟
اینایی کـه زدن به جــاده خــاکی
چـه می کنی بـا اقتصـاد خسته؟
بـا این همـه شرکت ورشکسته؟
زبـــان بد بـــریده چشم بـد کـــور
اگـه بـــازم شدی رئیس جمهــور
نذار کسی ســــوار مـــردم بشه
نذار دلار هـــای مـــــا گـــم بشه
به قـــول یک نفر بیـــا و چی کن
وزیــــــر فــــرهنــگو معــرفی کن
وزیـــــر فرهنگی کــه مـرد باشه
اهل کمــــــال و اهل درد بـاشه
فک نکنـه قصیــــده بنــد رخـتـه
مُنجیک تَرمذی یـه جـور درخـتـه *
کـار نداریم شمــا الی یــــا بلی
حدَّ اقلّش اینـه کـــه خــوشگلی
***
گفت : پســر من انصــراف دادم
میخـوام بشینم پیش خــانـوادم
دوبــــاره حـــال درد ســر ندارم
حوصـــله ی سفـــر مفـر ندارم
برای سفـــره هایی کـه خالیه
میـــر حسین موسـوی عــالیه
حرف زیاده اما اینجاجاش نیست
فقط بگم ،اهل بریز بپاش نیست
***
جنــــاب مـــوسـوی سلام قــــارداش
قوجالمسان،لاپ آقاریپدی باش ماش
دوره ی جنگ یــــــــادمون نرفته
تیـــــر و تفنگ یـــــــادمون نرفته
اون روزا کــــه نخس وزیر بودی
حـــــامی مردم فقیــــر بـــودی
تموم اونهایی که کار می کردن
دیگشونو به موقه بار می کردن
از تره بــــــار تــــــا بـرنج دودی
مـــواظب قیمت جنســـا بودی
روزایی که قیمت نفت کم بود
قــامت تــو زیـر فشار خم بود
امـا تو، یــــارانه رو ور نداشتی
بار روی دوش مردمت نذاشتی
یه دفه کلی روی کـالا نرفت
یهو اجـــاره خــونه بالا نرفت
یادمه که شعار معار ندادی
وعده ی کمبزه خیار ندادی
اون روزا کارمندا خوار نبودن
مدیرا ماکسیما سوار نبودن
فسق و فجور پشت پرده کم بود
پیشونیــای داغ کـــــرده کم بود
مدیر کلاّ کاخ ندیده بودن
مزّه ی پولو نچشیده بودن
این روزا روزگار فرق کرده
همّه رو تو فساد غرق کرده
هر کی رئیس میشه توی اداره
نوچه هاشم جم میکنه میاره
خلاصه، تا وقتی از اونجا بره
هر چی بخواد می خوره تا خرخره
الان یه عده از همین خوارج
حساب دارن تو بانکهای خارج
فدای اون مرام حق پرستت
بگیر گرز رستمو تو دستت
نترس از این قوم کمیسیون گیر
قاباخلاریندا دورگینان مثل شیر
اگه میخوای نمره ی خوب بیاری
باید بری به جنگ رانت خواری
***
تورکی دییم اوزگه سی باش تاپماسین
دانشمامیش سوزلریمی قاپماسین
گوزله گینن طرف کلک قورمیا
بوش یره صاندیخلاری دولدورمیا
فکر ایلمه رقیب لرین ساده دی
تلیس تلیس رای الان آماده دی
رایی سایان واختا یاتیپ یوخلاما
یوخون زادین گلسه دو بیر چیخ داما
***
چن کلمه حرف خصوصی زدم
حوصله تون سر نره که اومدم
جناب حــــاج مهدی ضد حال
بیا بگیر بشین بابا ، بی خیال
فک کنم از شصت گذشته باشی
الان بــاید بــــــاز نشسته باشی
هی نزن اینقد گره روی گره
بکش کنار بذار مهندس بره
الان مهندس امتیــازش پــــــره
چونکه خودش ترکه ، عیالش لره
آیینه زدستت به ستــوه آمده است
خورشید اگر گرم تماشای تو نیست
دلگیر مشو ز پشت کـوه آمده است
اونـــا کــه میــمیرن مـیرن تــــو بــرزخ
قـاطـی میشـن اهــل بهشت و دوزخ
کـــار همـــــه اونجــــا بخـور بخـــوابــه
تــــا روز آخــــر ، کــه حساب کتــابــه
اونجــــــا یـــــــه سـیستم اداری داره
واســــــه خودش ســاعت کاری داره
سیـستِم اونجــــارو میگـــن عــالیــه
کـــلِّ لـــــــوازمــــش دیجـیـتــا لـیــــه
فــرشتــه ای هست کـه کارش اینه
صُب تـــاشـب اونجـا بگیـــره بشینه
کـارکـه نباشه حــوصله ش سرمیره
میشـینه بـا کــــامـپیــوتــــر ور مـیره
مـیخواس تــــوی کـامپـــیوتـر بگــرده
رف تـــو پــــروفـــایل یــه پیره مــرده
کــــامپیوتــر یکی دو دفه گف: دینگ
پـــرید توی گــزینه ی " دیپورتینگ "
فرشته هه دسپاچه شد کلیک کــــرد
کامپیوتر بدجوری جیکّ وجـیک کـــــرد
یهــــو در یـــــــه قــبر کهــنــــه وا شد
یـــــه پیــــره مـرد بـــــــا شکـوه پا شد
ازش ســـوال کـــــــردن اسـمت چیـــه
گفـت: ابــوالقــــــــــاسم فـــردوسیـــه
یکـی دوروز نشس تـــــوی یــــه میدون
دیـد نمیشه پـــا شـد اومــد تـــو تهرون
زمـین نفس کشـــید و بــرفــا آب شــد
بهـــــــار اومـد دوبـــــــاره انقــلاب شـد
هـــوای تهــــرون یــه نمه ملــس بــــود
مــزّه ی زنـــدگی حســابی گــــس بود
باز شب عــید اومــد و رختــا نـــــو شد
فصـــل شلــــوغــی و بـــدو بــدو شــد
شاعر شـــــــاهنــامه خوشحـــال شد
دستـای اون رو شـونه هاش بــال شد
بعــد هـــــــزار و چــند ســـــــال دوری
اومده بود چهـــــار شنــبه ســــــــوری
آتــیـش روشــن جـــوونهـــــارو دیـــد
اونم یه بــــار از روی آتیــــش پـــــریــد
مـــامـــورا اومـدن بهـش گیــــر دادن
چن نفـــری دور و ورش واســتــــادن
بــا حـرفاشـون کلی بهش نیــش زدن
گـــــرفــتــنــو ریشــــشو آتـیـش زدن
شاعــر شاهنـــــــــامه بـــا حــــال بــد
رفت و نشــس ریشـــشو بــــا تـیــغ زد
خـلاصــــــه، تصـمیـــم گـرف نــــو بشه
صــاحب کت شلـــــوار و پالتـــــو بشـه
رف جلـــــو مغـــــازه پشـت ویتــریـــــن
دیـد همه ی لبـــاسا هَـس مـدین چین
مـو بـه تنـش همـون دقیقه سیــخ شد
یـه خورده واستاد به لبـاســـا میخ شد
مغــــازه داره گفــت : عــزّت زیـــــــــاد
دایــی ، بــــرو کنــــار بذار بــــاد بیــــاد
بـــــا اینــکه چــرت و پـرت گفت یــــارو
شـاعـر شاهنـــــــامه رفـت اون تــــــو
بــــه قـول مــا یـه خورده پالتار خریـــــد
شــال و کـلاه و کـت و شلـوار خریــــد
دستــشـو تـــو جیب بغـل فـــرو کــــرد
اشــــرفــی قـــــــرن چهــارو رو کــــرد
شـــــاعـــر مــــــا بعد خـــــرید هنگفت
به شیوه ی خودش به اون جوون گفت:
------------------------------------
شمـا را چه رفته ست کاینسان خـُلید؟
چــــــرا جــمــلـــه ژولـــیده و بُنجـُلید؟
چــــرا سیــخ سیـخــی شــده مویتان؟
چـــــرا مــثل زنهـــاست ابـــــرویتـــان؟
تـو مردی اگــــر، چیست آن موی مِش؟
بـــرو از سیــــــاوش خجــــالت بکـــش
هــــزاران چــو تــــو لندهــــــــــور پلیـد
نیرزد بــه یک مــــــــوی گـــُرد آفــریـــد
اگــــر لشکــــر انگيـــــزد اسفنـديـــــار
دگـــر مـــــوی مِش کرده نــايد به کــار
تــورا پــــاردم گــــردد آنگـــــه عِنـــــان
همی می کنی پشـت بــــر دشمنــان
تــــویی کـــه بـــــه مـن تکّه انداخــتی
گمـــــــانم مــــــرا خــــــوب نشناختی
ابـــوالقــــــــــــاسمم بنده ، فردوسیََم
حکیـــــــــــم زبــــــان آور طــــــوسیَم
کنون زیـــــــــــر این گنبد نیـل فــــــام
همــــه مــر مـــرا می شناسند نــــام
--------------------------------------
یــــه لحظـــه بعــــدِ اون صـدای کلفت
مــــرد فروشنده بــه فــردوسی گفت:
خودت که نـــــه، میدونتــو میشناسـم
از تـــو کسی چیـــزی نگفتــه واســم
ببینمت، تــــــو شاعــری راس راسی؟
"مــــریم حیـدر زاده" رو میشنـــاسی؟
راستی یه چی بخوام، ازت بر میـــــاد؟
ترانـــــه ی رپ از کارات در میـــــاد؟
پسر خالـه م میخواد کاست جم کنــه
یه چیزایی میخواد سر هـــــــــم کنــه
میخوام بـــــراش چیــزای مشتی بگی
هفش تـا شعـر شیش و هشتی بگی
بیـــــا ، اینم یـــه کـــاغذ و یـه خودکــار
یــــه چی بگوتومایه های " شاهکــــار"
امّـــا تــورو جـــون مـــامــانت استـــــاد
چیزی نگی که گیــــر بــدن تو ارشـــاد
---------------------------------
شاعــر شاهنــــامه ســر تکـون داد
هیچّی نگف، فقــط پـــا شد راه افتـاد
دید نمیتـونـه بـــــا همــــه بجنگــــــه
هرجـــا کـــــه میره آسمـون یــه رنگه
بنـده خـــدا دلش میخواس خیلی زود
دوبــــــــاره بــــرگـرده همونجــا که بود
طفلی نشس همینجوری غصّه خورد
یه روز نوشتند ، کــه دق کـــرد و مـرد
عید را به همه ی شما تبریک گفته و بهترین آرزوهارا برایتان دارم.
امیدوارم در سال جدید هیچکدامتان غمی به دل نداشته باشید ، که البته
آرزوی محالی است.
اگر عمری باقی باشد روز عید ، بعد از تحویل سال ، در شبکه ۳ تلویزیون ،
ساعت ۳:۴۵ تا ۵ عصر ، به اتفاق آقای فرزاد حسنی مهمان سفره های
هفت سین شما خوا هیم بود.
بدرود.
جای بسی شگفتی است. آدرس وبلاگ نویسنده ی مطلب: www.parva2006.blogfa.com
****
روز سه شنبه ۲۰ اسفند از ساعت ۵ بعد از ظهر در خانه ی هنر مندان گرد هم می اییم تا ۵۰ سال تلاش هنری استاد علیرضا طبایی شاعر و ترانه سرای پیشکسوت کشورمان را گرامی بداریم . ورود برای عموم ازاد است.
آدرس : خیابان کریم خان زند - خیابان ایرانشهر - خانه ی هنرمندان.
-----------------------------------------------------------------------------------
و نیز روز جمعه ۲۳ اسفند ساعت ۳ بعد از ظهر هنرمندان و مسوئولان فرهنگی هنری کشور جهت انجام مراسم و ادای احترام به هنرمندان در گذشته در قطعه ی هنر مندان واقع در بهشت زهرا گرد هم می ایند.
حضور همه ی هنر مندان و هنر دوستان را در این مراسم چشم انتظاریم.
آیا به عشق و عاطفه هم فکر می کنیم؟
احســــاس را معامله کـــردیم بـــــا غذا
دیگـر فقط ، فقط به شکم فکر می کنیم
مـارا مجال درک قلم نیست ، بی گمـان
بسیارمان به ترک قلم فکـر می کنیم
وقتی همه برای پس از مرگ زنده ایم
هستی گذاشته،به عدم فکر می کنیم
شادی کنیم ، هیــزم خشک جهنمیم
از ترسمان به گریه و غم فکر می کنیم
افکار ما،به زعم شما،کفر مطلق است
گاهی اگر به لحظه و دم فکر می کنیم