تبليغاتX
وبلاگ خلیل جوادی

نیمه شب نجوا کنان در گوش هم

راه افتـــــادیم  دوشـــا دوش هم

ساحل و ماه و سکوت نیمه شب

شاخه ها سر برده در آغوش هم

جیر جیرکهـای شب خوان یکصـدا

مست از غوغای نوشا نوش هـم

موجها غرق تماشامـــــان شـدند

تـــا  که بـــالا آمــدند از دوش هـم

قرص ماه از آسمـــان مبهوت مـا

مـا رها از خویشتن مدهوش هـم

بسته شد عهدی  میان ما ؛ زدیم

مُهر مهری بر لب خــاموش هـــم

سایه های ما به هم محرم شدند

بی صــدا رفتند در آغــــوش هـم

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در پنجشنبه 3 مرداد1387 و ساعت 2:5 قبل از ظهر |
چنگ می زننــد ، زخمه هــــــای اشک شـور من

بر گدازه هــــــــای زخـــم کهنـه ی  غــــــرور من

چند ســــــال نـــوری است  تــا به اوج چشم تو؟

ای ستـــــــاره ی  بلــند  کهـــکشـــــان  دور من

تـــــار عنکبـــــوت بسته کنـج خـــــــــانه ی دلـم

ساز هم نمی شـــــود بهـــــانه ی ســـــرور من

کیست این کــــه اینچنین مرا بـه شـانه می برد

تــــــــا بـه قبـر ،آخرین دریچــــــه ی عبـــــور من

یک نگـــــــاه بیشتر نخـــــــواستـم ز چشمتــان

چیست این که قطره قطره می چکد به گور من

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در جمعه 28 تیر1387 و ساعت 6:46 بعد از ظهر |
سلام هموطنان عزیز

لازم دانستم دوباره به خاطر همه ی محبتها و تشویقهایی که کردید از همه ی شما بزرگواران فرهیخته سپاسگزاری کنم .

اگر به همه ی نظرها و سوالات شما عزیزان تک تک پاسخ نمی دهم دلیلش کمبود وقت است. امیدوارم بزرگوارانه  بنده را  عفو بفرمایید .

دست همه ی شمارا می بوسم.

 

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در پنجشنبه 27 تیر1387 و ساعت 6:44 بعد از ظهر |
تویی کـــه به قول خودت ساده ای

چه کاریست این دست ما داده ای

دلی را کــــه بـردی بـه دوز و کلک

دوبـــــاره به من پس فرستـاده ای

بیـــــا واقـعـــــا راستش را بگـــــو

چرا بـــــا دل من چپ افتــــاده ای

نگفتـم  نگهداریش  مشکل است؟

نگفتی که صد در صد آمــــاده ای؟

چگــــونه تـــــــرا پیش بینی کنم؟

تــــــو یک اتفــــاق نیفتـــــاده ای

 

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در سه شنبه 25 تیر1387 و ساعت 7:52 بعد از ظهر |
چشمت همه جا در پی شر می گردد

دل  از  پی  دل  زیرو  زبر  می  گـــردد

رفتی ، اما  سرت  بیــــاید  بـر  سنگ

چون موج به صخره خورد بر می گردد

---------------------------------------

تـــــا خرمن مـــو  به دوش می اندازد

بین همـه  جنب و جـوش  می اندازد

گفتیم  نصیحتش کـنید  از ســر مهر

گفتند  بــه پشت گــوش  می اندازد

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در پنجشنبه 20 تیر1387 و ساعت 2:53 بعد از ظهر |
شهـــروند روستــــــــــــای زاده ام

چون نگاه طفل، صـاف و ســـاده ام

لهجه ام شنــاسنـامه ی من است

اهل دشت و کــوه و برف جــاده ام

روی پـــــــــای ایلیـــــــــاتی خودم

سالهــــای ســـــــــال ایستـاده ام

عشق قبله ی قبــیله ی من است

بـر کدام ســوی ســر نهــــــاده ام؟

عشق ، عـشق این بلای دلنشـین

سر رسیده تــــا کنـــد اعـــــاده ام

گفتم ای گـــریــز پــا دلت کجاست؟

ایـستـــــاد و گفـت، وعـــده داده ام

هر چه سعی می کنم کـــه بگذرم

بــــــاز سست می شـــود اراده ام

یـــــــاد او نمی رود ز خــــــــاطـرم

خــــوب دستـه گــل بـه آب داده ام

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در شنبه 15 تیر1387 و ساعت 12:53 بعد از ظهر |
اوره ک دوننــده قـــانـــــــا         دردیــــوی دی قــانانـــــــا


قانمـــازا دئمه، قانمــــــــاز         قــــالارسان یانـــا یانــــــا


--------------------------------------------------------------


گـــؤزللیگیــوی سـاتمـــــا          محببـــته ســو قــــاتـمــا


پیسدی، آی اولدوز کیمی           هر کیمه قـاش گؤز آتمــا


--------------------------------------------------------------


قاشین قــــارادیر ، قـــــارا          گئتمه باتـــــارسان قــــارا


تــــــــاری الک گؤتــــوروب         پــامبیق الیــر یــــــــوللارا


-------------------------------------------------------------


سولار آخـــار داش قــالار          بؤرک داغیلار بــــاش قالار


اؤزگـــه گلیب گئدنــــدی          یــولداشـــــا یولداش قالار


------------------------------------------------------------


گؤروب بیلـن اولمــاسین           دئییب گولن اولمـــــاسین


گـلن گئـــدن چکـــیبلـــر           گـئدیب گلن اولمــــاسین

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در سه شنبه 11 تیر1387 و ساعت 4:23 بعد از ظهر |
طنـــــــــــــــــــــــــزیم خانواده

-------------------------------

هیچ میدونین چــرا طــــــلاق زیــــــاده؟

چـرا شُـله پیچــــای خـــــــــــانـــــواده؟

یــه  ریشتــر م کـــــــه زندگی بلــــرزه

همــون دقیــــقه پیــچ و مُهــره هــــرزه

بــاید یه جـــــــور باشه مُهره بـــــا پیـچ

وگـــــــرنــه کُـــلّ زندگیت میشـه هیـچ

خواستی اگه بـــــا کــسی وصلت کنی

بـــــاید یــه کم ســـایزشــو دقّـت کـنی

نگـــــــــــو درستش میکنـم ســــه روزه

خـــــــــرابتـــرم میشـه دلت میســــوزه

زنت اگــــــه مثـل خـــودت نبــــــاشـــه

دو روز دیگه تـو خــــونه ی بــــابــــاشه

چـــرا میــخـوای رزوه شــو تغیــیر بـدی

نیـــومـــده بـــــه طفلـکی گیـــــر بـدی

جــــرا میخــوای نوششو نیشش کنی؟

مُهره ی نمــــره پنجـــو شیشش کنی؟

تو که خودت ســایـزتــــو داری از پـیش

برو پی مُهــــره ی نمـــــره ی شیــش

این کــــــــه میگم نمـــــره ی اخلاقـیه

بقیـــــه ی چیزا هنـــــــوز بـــــــــاقـیـه

همّه چی مون از روی خـود خــــواهیـه

تصــــــوّ راتمـــون همـش   وا هیـــــــه

از ته شـــوش بگیر برو تـــــــا جــــردن

 دروغ شــــــده عینهــــو آب خـــــوردن

رفیقمون تـــوی پی . اچ . دی  گیـــــره

میخـواد بــره  دی . اچ . پی  ام بگیــره   --> d.h.p = دختر حاجی پولدار

یارو خودش هر کاری خـواسته  کــرده

دنبـــال دختــــــر نجیب می گـــــــرده

میخواد مث هلـــــو رسیـده بـــــــاشه

آفتـــــاب و مهتاب ام ندیـده بـــــــاشه

درسته میدون مـــــــانـــــــــورش کمه

امـــــــــــــــا اونم مثــــل خــودت آدمه

شــایـد اونم کسی رو دیده بـــــــاشه

یکی دو بــــار دلش تپیــده بــــــاشــه

این چیــــــــزا بیــن آدمــــــــا ذاتـیـــه

اون کــــه اینــــارو نداره قــــــــــاطیـه

اینجا " تی "دو نقطه مون "طــا"شـده

قــافیه مـون یه خورده " اکفــا " شده

یـه مــــو قه هـایی بـــا یــه ذرّه دقت

نقــــطه ی ضعفت میشه عین قــوّت

به خـاطـر یــه "طـــــــا " نمیگـزم لب

دوبــــــاره  مـیـرم  سـر اصل  مطلـب

دختــر  بیچـاره  کــه  شکل مـــاهــه

چیکــار کنـه کـه قلب تـو  سیـــاهـه؟

خـدا بـه اون هـر چی  قشنگی  داده

از نظــر تــــو  مــــایــه ی  فســــاده

بهش میگی از تـو خـونـه  جُم  نـخور

هــر چی بگـه  میگی  صـداتــو  بـبُر

تو خـونه اخم و  فُحش و  دادو بیــداد

تـــوی خیـابونم کـه  گشت  ارشـــاد

-------------------------------------

بـاید بری  کُلاتــــــو  قــــاضی کنی

یـه خورده  تمـرین ریــــــاضی کنی

دلت میخواد  تــــو هـر دقیـقه و رُب

هر چی میگی  اونم فقـط بگه خُب

امّا  مهمّه  خُب چـه جـــوری باشه

از ته دل بــاشه  یــا زوری  بـــاشه

خُبای کوتاه و  کشــــــــیده  داریـم

خُبای بی حال و  لهیـــــــده دارـیم

فـرق اینــــا  زمین تــا  آسمــــونـه

آدم بـــــاید  ایــن چیـزارو  بدونــــه

مثل دوتــــا ردیـف  تــوی  مثـنــوی

یه خُب باید بگی  یه خُب  بشنـوی

یه بیت خوب ، با دوتـا خُب قشنگه

یکی خُبش کـم بشه کار می لنگه

----------------------------------

تــــا پســــرا بهم نگفتن چـــــرا

یه خورده هم برم سر دختـــــرا

------------------------------

بعد چهــــار ســـــال پشت کنـکـور

قبول شدی یه جــــای دور بــــا زور

آخر سر گــــرفتی بـــــا هـنّ و هن

لیســـــــانــس درّه تپّـــه از رودهـن

نشستی خــونـه گل لگد می کنی

خـواستـگارای خــوبــو رد می کنی 

به خـــــــاطر اینکـه لیسـانس داری

بی خـودو بی جهت کلاس میذاری

چرا باید تو کـه لیسانسه مــــونی؟

از رو کتــاب متنـو غلـــــط بخـونی؟

یه نکته هم بگم که یـــــــادت نـره

لیسانس خوبه ، ولی سـواد بهتره

میگی فلانی کــه بـابــاش وزیــــره

روزی هزار دفـعه بـرات می میـــره

برای ســـرکــار که بـابــات عـوامـه

فکـرای اینـجوری خیــال خـــــامــه

آخه بابــا اونکه بـــابـــاش وزیــــره

مگه خُـله بیـــــاد تـــــــورو بگیــره

هرجـــا میری کلّی طلا بــاهـــاتـه

تمـــوم دغدغت النگـــــوهـــاتــــه

تــــــوی طــلا فــــروشیـا پلاسی

بــه این میگن آخــــر بی کلاسی

میخوای مث عروس قصّه ها شی

کلّ نداشته هــاتـو داشته بـاشی

هزار امیــــد و آرزو بــاهــــاتــــــه

اینــا امید نیست، عُقده هـــــاتــه

شوهر بیچاره کـه کـــــــارمنــــده

چـه میدونه قیمت بنــــــز چـنــده

فـرشای شوهرت کــه زیر پـــاتـه

بعض گلیم پـــــاره ی بـــابـــــاتـه

صبر اونم یـه دفعـه ای سر میــاد

صدای آژیـــــــــر خطـر در میـــاد

وقتی ببــینه زندگیش سیـــاهــه

چاره ی کـــــار توی دادگــــاهــه

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در دوشنبه 3 تیر1387 و ساعت 2:54 قبل از ظهر |
مــــانده ام در صدف حوصلــه تــــــا برگــــردد

آنکه از مـــــاست سر انجام به مــــــا برگردد

لحظه ای رفت کـــه پر بود از اندیـشه ی بکـر

کــــاش می شد جهت عقربه هــــــا بر گردد

مهر من بود که از کـــــوی دلت بر می گشت

آنچنـــان کــــز سفــر سنگ صدا بـــر گــــردد

شیوه ی گردش ایّام همین است که هست

غیـر از این نیست مگــر رای خـدا بــر گـــردد

نشئه ی عشق جنون زاست نصیحت گـویان.

آنکـه بــــا عشق در آمیخت کجــــا برگـــردد؟

عشق دریــای عمیقی است، بگویید بـه دل

یـــــا شود غرق در این بحر و یـــــــا برگـردد

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در جمعه 31 خرداد1387 و ساعت 6:16 بعد از ظهر |
دمی از ســـوز دلـــم در نفس بـــــــاد افتـاد

سخت پیچید به خود بـــاد و به فریــاد افتـاد

چنگ از پـــرده بـه در شد ز رهِ جـــامـه دران

تـــــار گیـسوی تــو  تــــا در رهِ بیـداد افتـــــاد

نــاگهان شعله از اعماق وجودش بر خاست

هــرکه چشمش به نگــــاه تـــو پریـزاد افتــاد

آب اگـــر رفت ، به جو بــــاز نگـــردد هــرگــز

هر که چون اشک اگر از چشم تو افتاد افتاد

جـای جــای دل شیرین اگـــــر از سنگ نبود

پس چه بود آنکه شبی بر سر فرهــاد افتـاد

بـه گمـــان من از آن آه کـــه فرهــــاد کشید

رخنـه در کنـــــگره ی بــــــارگــه داد افتـــــاد

+ نوشته شده توسط خلیل جوادی در پنجشنبه 30 خرداد1387 و ساعت 3:45 قبل از ظهر |